Zasady ogólne

Musimy starać się, aby nie dopuścić do rozwoju chorób i szko­dników w ogródkach działkowych. W tym celu przede wszystkim należy stosować odpowiednią agrotechnikę, stwarzającą roślinom dobre warunki wzrostu i rozwoju. Zwracamy więc uwagę na: Stosowanie odmian odpornych. Staranną uprawę gleby. Sadzenie zdrowych rozsad. Właściwe zmianowanie. Nie sadzimy co roku tych samych roślin na tych samych miejscach. Przestrzeganie terminów siewu i odpowiedniej rozstawy po­szczególnych gatunków. Zbytnie zagęszczenie powoduje osłabie­nie roślin i szybsze uleganie chorobom i szkodnikom. Unikanie jednostronnego lub nadmiernego nawożenia. Wapnowanie gleby. Umiejętne podlewanie roślin. Niszczenie (głębokie zakopywanie lub palenie) chorych resz­tek roślinnych. Prawidłowe zagospodarowanie stosu kompostowego, aby nie stał się on rozsadnikiem chorób. Nie wolno przeznaczać na kompost roślin chorych, a sam stos trzeba przesypywać wapnem, przerabiać go itp. Systematyczne niszczenie chwastów, które są żywicielami wielu chorób i szkodników. Na działkach możemy stosować również mechaniczną walkę ze szkodnikami i chorobami: Usuwamy jak najwcześniej z zagonków chore rośliny, np. pomidory silnie porażone chorobami wirusowymi lub zgorzelą podstawy łodyg. Zbieramy ręcznie i niszczymy jaja, gąsienice lub dorosłe owady. Stosujemy pułapki chwytne na drutowce, rolnice czy tur­kucia podjadka. Metoda biologiczna jest ważną metodą walki ze szkodnikami. Polega ona na: Ochronie istniejącej fauny pożytecznej, czyli ptaków owa-dożernych (sikorki, dzięcioły i wiele innych) przez zawieszanie dla nich domków lęgowych, zakładanie pojemników, dokarmianie w okresie zimy itp., oraz pożytecznych owadów (biedronki, zło-toboki, bryzgowate, drapieżne pluskwiaki i inne) przez sadzenie i sianie krzewów i roślin nektarodajnych (np. facelii). Unikaniu zbędnych zabiegów owadobójczych, które często niszczą wiele pożytecznych owadów. Stosowaniu preparatu bakteryjnego Dipel, który jest bardzo selektywny. Używanie w ochronie warzyw przed mszycami wywarów z roślin. Często jednak, mimo wysiłków w ograniczeniu chorób i szko­dników, musimy sięgnąć do metody chemicznej. Pamiętajmy jednak, że preparaty grzybobójcze (fungicydy) i owadobójcze (insektycydy) należy stosować umiejętnie i rozważnie. Rozpusz­czamy je w odpowiednim stężeniu w wodzie i przy pomocy opryskiwaczy nanosimy na rośliny. Przy stosowaniu chemicznej ochrony roślin koniecznie trzeba przestrzegać następujących zasad: • Na działce używamy tylko środków ochrony roślin o nis­kiej toksyczności i krótkim okresie karencji (czas, który musi upłynąć od zastosowania danego preparatu do zbioru warzyw) i prewencji (czas, który musi upłynąć od zabiegu do oblotu roślin przez pszczoły). Zalecenia dotyczące chemicznych środków ochro­ny, które wolno stosować w ogródkach działkowych, można zna- leźć w odpowiedniej literaturze. Są to czasopisma: „Działko­wiec", „Informator działkowca", „Zalecenia dotyczące roślin w POD", „Owoce, Warzywa, Kwiaty" i „Hasło Ogrodnicze". Ściśle przestrzegamy zaleceń dotyczących stężenia roztworu. Nie wolno stosować preparatów w przybliżonej ilości („na oko"). Przedawkowanie stwarza możliwość skażenia warzyw i zatrucia, a w wypadku środków owadobójczych powoduje również powstawanie ras szkodników odpornych na dany środek. Substancje starannie odważamy na wadze lub odmierzamy cy­lindrem miarowym. W celu ułatwienia sobie dozowania, można — po jednorazowym, bardzo starannym zważeniu — na cylin­drze lub innym szklanym naczyniu zaznaczyć dokładnie kreską i opisać ilość danego preparatu przeznaczonego na określoną liczbę litrów płynu używanego do opryskiwania. Oczywiście, dla różnych preparatów kreska ta będzie przypadała w innym miej­scu. W ten sposób unikniemy każdorazowego, kłopotliwego wa­żenia małych ilości środków chemicznych. Opryskiwanie wykonujemy rano lub wieczorem. Nie można przeprowadzać tych zabiegów podczas wiatru. Każdorazowo przed wykonaniem zabiegu powiadamiamy o nim użytkowników sąsiednich działek. Informujemy ich, jaki preparat będzie użyty i jaki jest jego okres karencji. Przy opryskiwaniu drzew owocowych trzeba pamiętać o mo­żliwości skażenia warzyw. Można tego uniknąć, sadząc warzywa na wydzielonym miejscu. Podczas przeprowadzania zabiegów chemicznych ściśle prze­strzegamy następujących zasad: ubieramy się w odzież ochronną, przeznaczoną wyłącznie do tego celu; przed użyciem danego środka jeszcze raz dokładnie czy­tamy instrukcję jego stosowania; podczas przygotowywania cieczy użytkowej zachowujemy szczególną ostrożność, gdyż mamy do czynienia ze stężonym środkiem. Przy odlewaniu preparatu z butelek czy nasypywaniu mieszanin z torby ręce należy koniecznie chronić zakładając rę­kawice gumowe. W czasie zabiegów nie wolno jeść, pić, palić papierosów ani dotykać twarzy rękami. Nie należy przed zabiegiem smarować skóry twarzy i rąk tłustymi kremami. Ułatwiają one przenikanie niektórych zwią­zków w głąb organizmu. Niedopuszczalne jest wykonywanie zabiegów chemicznych przez młodzież i kobiety w ciąży. Przygotowaną ciecz roboczą staramy się zużyć jednorazowo. Resztki, które zostaną, wylewamy do dołu i przysypujemy zie- 3 — Warzywa.. 33 mią. To samo dotyczy wody użytej do płukania opryskiwacza i naczyń. Zbiorniki na wodę (studnia, baseniki, pojemniki dla pta­ków) odpowiednio zabezpieczamy przed zabiegiem. Dzieciom nie wolno przebywać na działce podczas zabie­gów i bezpośrednio po ich ukończeniu. Środki ochrony roślin, opryskiwacze i naczynia używane do zabiegów muszą być dobrze zabezpieczone przed dziećmi. Opakowania trwałe po preparatach powinny być głęboko zakopane z daleka od źródeł wody, a opakowanie papierowe — spalone. Preparatów chemicznych nie wolno przenosić w tych sa­mych siatkach i torbach, które służą do przenoszenia żywności. Środki ochrony roślin, które pozostaną, przechowujemy szczelnie zamknięte w oryginalnych opakowaniach. Gdy używamy innych opakowań, muszą one być czytelnie opisane. Unikaj­my stosowania do tych celów butelek po napojach pitnych.

29.12.2010. 14:30