Torf

Torf składa się z obumarłych i słabo rozłożonych roślin. W za­leżności od ich składu rozróżniamy torf niski i wysoki. Torf niski, inaczej zwany torfem rolniczym, jest sprzedawany luzem. Lepiej rozłożony niż torf wysoki, ma barwę ciemnobrązową lub prawie czarną. Jest dość zasobny w składniki pokarmowe, odczyn ma zbliżony do obojętnego. Ten bardzo wartościowy nawóz or­ganiczny wzbogaca ziemię w próchnicę, rozluźnia zbyt ciężką glebę, a poprawia pojemność wodną gleby zbyt lekkiej, piasz­czystej. Można go stosować jesienią w ilości 50—100 kg na 10 m2. Torfu nie przykopujemy, tylko mieszamy z górną warstwą gleby. Ponieważ nabycie go sprawia coraz większe kłopoty, trzeba nauczyć się gospodarować torfem bardzo racjonalnie. Przy małej ilości lepiej zostawić go do produkcji rozsad, do zakładania kom­postu lub dawać pod warzywa szczególnie cenne. Jest to bardzo dobry materiał do ściółkowania. Torf wysoki jest bardzo słabo rozłożony, tak że wyraźnie moż­na w nim dostrzec mech torfowiec. Jest także ubogi w składniki pokarmowe, odczyn ma bardzo kwaśny. Stanowi doskonały na­wóz organiczny po odkwaszeniu i zasileniu nawozami mineral­nymi. Ponieważ w handlu występuje rzadko, stosujemy go głów­nie do przygotowania podłoża w uprawach pod szkłem. Można go kupić w postaci torfu balotowanego lub jako gotowe substraty i mieszanki torfowo-mineralne. Substrat — odkwaszony torf z dodatkiem wszystkich nawo­zów mineralnych — to gotowe podłoże, w którym bezpośrednio uprawia się rozsady, a także warzywa pod osłonami. Substraty mają symbole ST-M-3 i SM-M-4. Mieszanki torfowo-mineralne stosuje się do nawożenia gleby wiosną w bardzo dużych ilościach (10—40 1 na 1 m2), przeko­pując je z glebą. Mają one symbole MTM-S-10 i MTM-S-20. Służą również do przygotowania ziemi do produkcji rozsad. Da­jemy wówczas część mieszanki na 1 część ziemi.

29.12.2010. 14:15