Ściółkowanie gleby

Ściółkowanie zabezpiecza korzenie roślin przed zmianami tem­peratury i wilgotności gleby. Możemy tu używać różnych mate­riałów organicznych w warstwie 3—5 cm, więc: słomy, trawy, kory drzewnej, trocin, a w przyszłości będziemy mogli stosować węgiel brunatny. Obornika, ze względu na jego ograniczoną ilość, nie przeznaczamy do ściółkowania. Nadają się natomiast także do tego celu: papier impregnowany, różnego rodzaju worki po nawozach, resztki folii przeźroczystej i folia czarna. Im materiał jest ciemniejszy, tym lepiej, gdyż powoduje szybsze nagrzanie się ściółki i gleby. Jeżeli jednak mamy do wyboru folię czarną i przeźroczystą, to ta ostatnia pozwala uzyskać większy wzrost temperatury gleby, natomiast ciemna — mniejsze zachwaszcze­nie uprawy. Ziemia pod ściółką nie ulega dużym wahaniom temperatury, jest stale wilgotna i nie traci gruzełkowatej struktury. Przy uży­ciu materiału organicznego, papieru czy folii czarnej chwasty nie rosną. Rosną za to pod folią przeźroczystą i wtedy należy oczy­wiście często pielić. Materiałami organicznymi ściółkujemy po posadzeniu roślin, gdy gleba trochę się ogrzeje, a nie jest jesz­cze zbytnio przeschnięta. Papier, folię czarną i przeźroczystą rozkładamy na zagonkach kilka dni przed posadzeniem roślin, brzegi obsypując ziemią. Przed wysadzeniem przecinamy folię lub papier w odpowiednich odstępach lub wycinamy okrągłe otwory o średnicy 10—15 cm w takiej rozstawie, jaka jest za­lecana dla danego gatunku. Wysadzamy w nie rozsadę i podle­wamy ją. Wyścielanie gleby daje wcześniejsze plonowanie wszystkich warzyw, ale najlepsze wyniki osiągamy przy ogórkach i pomi­dorach. Przyśpieszenie owocowania ogórków wynosi 3 tygodnie, a pomidorów — 2 tygodnie. Szczegółowe dane o uprawie roślin warzywnych na działce podano w tabelach 5 i 6.

29.12.2010. 14:29