Cykoria sałatowa

Częścią jadalną cykorii są wybielone główki, wyrastające w cza­sie pędzenia z korzeni. Jest to roślina dwuletnia.
Odmiany

Uprawia się prawie wyłącznie odmianę Witloof — o długich korzeniach i silnie zwiniętych główkach, długości ok. 15 cm.
Wymagania klimatyczne i glebowe

Cykoria nie ma dużych wymagań cieplnych. Nie jest wrażliwa na jesienne chłody i przymrozki. W sierpniu i we wrześniu in­tensywnie rośnie i ma duże zapotrzebowanie na wodę. Lubi gle­by piaszczysto-gliniaste i próchniczne, o odczynie obojętnym.
Uprawa i nawożenie

Uprawa gleby pod cykorię musi być głęboka. Siejemy ją w dru­gim roku po oborniku, dając nawozy mineralne, najlepiej w po­staci mieszanek ogrodniczych w ilości 1,2—1,6 kg/m2 (tabela 3). Po przerywce cykorię dokarmiamy saletrą amonową w ilości 1 dag/l m2. Siew, pielęgnacja, zbiór Cykorię wysiewa się wprost do gruntu od połowy maja do połowy czerwca w rzędy co 25 cm. Kiełkuje na świetle. Po wzejściu rośliny przerywamy co 6—8 cm, zasilamy i pielimy. Gdy w sierpniu i wrześniu jest sucho, podlewamy. Korzenie wykopu­jemy w końcu października lub na początku listopada, obcinając liście 3—5 cm nad główką, której średnica powinna wynosić 3—7 cm. Przechowujemy je w piwnicy lub zadołowane w gruncie. Pędzenie zaczynamy od połowy listopada przez całą zimę. Można to robić w każdym pomieszczeniu, w którym udaje się uzyskać temperaturę 10—25°C. Korzenie przeznaczone do pędzenia sor­tujemy, odrzucając zgniłe i uszkodzone, a następnie układamy ścisło jeden koło drugiego, rzędami nieco ukośnie, przysypujemy nieco wilgotną, lekką ziemią lub piaskiem na głębokość 20 cm. Powoduje to tworzenie się ścisłych główek i wybielenie pędów. Temperatura na początku powinna wynosić 10°C, a po tygodniu podnosimy ją stopniowo do 15"—25°C (przy niższych tempera­turach cykoria rośnie dużo wolniej). Pędzenie cykorii trwa 3—4 tygodnie. Wówczas główki (o długości 15—20 cm) ostroż­nie wyjmujemy z ziemi, odcinamy ostrym nożem od korzenia i delikatnie oczyszczamy z zabrudzonych liści.

29.12.2010. 15:01

Uprawa i nawożenie

Kapusty nie sadzimy po innych roślinach kapustnych, ze wzglę­du na możliwość wystąpienia chorób (kiła kapuściana). Uprawa gleby musi być staranna i głęboka. Najlepsze stanowisko pod ka­pustę wczesną uzyskamy, przykopując na jesieni dobrze rozło­żony obornik. Jeżeli mamy na działce mocniejszą glebę — mo­żemy przeznaczyć dla tej rośliny miejsce w drugim roku po oborniku. W zależności od ilości obornika i od typu gleby, dajemy wiosną 1—2 kg/10 m2 mieszanek ogrodniczych, które głęboko mieszamy z ziemią za pomocą norkrosa. Ponieważ kapusta jest wrażliwa na brak wilgoci w glebie, unikamy wiosennego kopania. Nie znosi ona również gleby zakwaszonej, a więc w takiej sytuacji jesienią, szczególnie gdy dajemy małą dawkę obornika, stosujemy wapno w ilości 1,5 kg/10 m2. Nie sypiemy go nigdy na obornik, tylko najpierw mieszamy z glebą, a dopiero potem rozrzucamy obornik i przykopujemy. Kilka dni po przyjęciu się roślin, rośliny zasilamy krowiakiem lub saletrą amonową, w ilości 10 dag/10 m2. Po raz drugi rośli­ny zasilamy tą samą dawką po dwóch tygodniach.

29.12.2010. 14:35

Kapusta wczesna

Odmiany kapusty wczesnej mają okres wegetacji (od wysadze­nia do zbioru) trwający 70—90 dni. Dają niewielkie, dość luźne głowy, nie nadające się do kwaszenia ani przechowywania. Odmiany Ditmarska Najwcześniejsza. Pierwszy Zbiór. Stulecie Ulricha. Agat F,. Najwcześniejszą jest odmiana Agat Fi, wymagająca jednak do­brych warunków glebowych. Wymagania klimatyczne i glebowe Kapusta głowiasta nie jest wrażliwa na chłody i przymrozki. Zbyt długie jednak hartowanie rozsady w połączeniu z przecią­gającymi się chłodami po wysadzeniu do gruntu może spowodo­wać wybijanie w pędy nasienne. Wtedy oczywiście nie otrzy­mamy główek nadających się do spożycia. Kapusta wczesna udaje się na glebie żyznej i łatwo nagrzewa­jącej się na wiosnę. Ma duże wymagania co do wody.

29.12.2010. 14:35