Szczypiorek

Szczypiorek jest rośliną trwałą, powszechnie spotykaną na działkach.'W Polsce jest uprawiana tylko jedna jego odmiana — Erfurcki Olbrzymi. Można go rozmnażać przez podział kępek albo siew. Wymagania klimatyczne i glebowe Szczypiorek jest wytrzymały na niskie temperatury. Wymaga żyznej próchnicznej gleby. Można go uprawiać na miejscu za­ciemnionym. Nawożenie i uprawa Miejsce pod szczypiorek należy bardzo dokładnie przekopać i oczyścić z rozłogów perzu i innych chwastów trwałych. Glebę nawozimy obornikiem lub kompostem. Nawozy mineralne da­jemy tak, jak pod cebulę.
Siew, sadzenie, pielęgnacja, zbiór

Nasiona wysiewamy w marcu, a na rozsadę do gruntu sa­dzimy na początku maja w rozstawie 30x20 cm po kilka roślin razem. Szczypiorek przesadzamy co 3—4 lata wiosną lub je­sienią, dzieląc większe kępy na kilka części. Szczypiorkiem można obsadzać brzegi zagonków. Odchwasz-czamy go i systematycznie ścinamy, nie dopuszczając do za­kwitnięcia. Na zimę można okryć przekompostowanym oborni­kiem, który na wiosnę przykopujemy. Szczypiorek możemy pędzić zimą w domu. Wybieramy w tym celu silne kępki, przycinamy szczypior i wykopujemy przed przymrozkami, zostawiając na działce, aby lekko przemarzły. Następnie przenosimy je do ciemnej piwnicy i dołujemy w wil­gotnym piasku. W grudniu możemy zacząć sadzenie kępek do doniczek lub do skrzyneczek. Ustawiamy je w ciepłym, jasnym miejscu i podlewamy. Szczypiorek szybko rośnie, tak że ścinamy odrastający po 3—4 tygodniach. Z jednej kępki możemy mieć 2—3 zbiory.

29.12.2010. 14:51