Rzodkiewka

Z tej grupy warzyw rzodkiewka ma największe znaczenie na działce. Dzięki bardzo krótkiemu okresowi wegetacji zbieramy ją już wczesną wiosną. Zawiera sporo witamin i olejek powo­dujący ostry smak. Wpływa pobudzająco na trawienie.
Odmiany

Odmiany inspektowe i wczesnogruntowe Saxa — małe rozety liściowe, zgrubienie kuliste, szkarłatno-czerwone. Okres wegetacji 25—30 dni. Wcześnie parcieje. Szkarłatna z Białym Końcem — zgrubienie szkarłatne, w dol­nej części białe. Okres wegetacji 25—30 dni. Parcieje później niż Saxa. Krakowianka — podobna do poprzedniej. Cherry. Belle — zgrubienie barwy jaskrawoczerwonej. Okres wegetacji 25 dni. Nie parcieje.
Odmiany gruntowe

Szkarłatna z Białym Końcem (Hozer) — dość duże rozety liś­ciowe, zgrubienie duże, u góry szkarłatne, u dołu białe. Okres wegetacji 30 dni. Wurzburska — duże zgrubienie barwy malinowej. Okres we­getacji 30—35 dni. Późno parcieje. Tetra Iłówiecka — duże zgrubienie barwy szkarłatnej z bia­łym końcem. Długość okresu wegetacji 30 dni. Bardzo odporna na parcenie. Sopel Lodu — długie zgrubienie, stopniowo zwężające się ku dołowi, barwy białej. Odmiana późna. Okres wegetacji 40—60 dni. Odmiana ta ma ostry smak. Późno parcieje.
Wymagania klimatyczne i glebowe

Rzodkiewka jest niewrażliwa na zimno. Nasiona kiełkują już przy 2—3°C, młode rośliny znoszą przymrozki do —4°C. Naj­lepiej rośnie w temperaturze 12—14°C. Nie lubi suszy i upałów, gdyż wówczas szybko parcieje. Nie znosi zacienienia i nie two­rzy w tych warunkach zgrubienia. Ma duże wymagania co do wody. Gdy ma jej dostateczną ilość w okresie wzrostu, jest smaczna i delikatna. W przeciwnym razie wyrasta łykowata o bardzo ostrym smaku. W okresie letnim szybko wybija w pędy nasienne. Ma niewielkie wymagania glebowe, w zasadzie rośnie na każ­dej ziemi. Najbardziej jednak odpowiadają jej gleby lekkie, przewiewne i próchniczne.
Uprawa i nawożenie

Rzodkiewka lubi glebę dobrze uprawioną i pulchną. Upra­wiamy ją w drugim lub trzecim roku po oborniku. Jeżeli dawno nie były stosowane nawozy organiczne, możemy dać pod rzod­kiewkę kompost w ilości 30 kg/10 m2. Nawożenie mineralne — według tabeli 3. Jeżeli rośnie słabo, po przerywce możemy ją jednorazowo zasilić saletrą amonową w ilości 1 dag/l m2.
Siew, pielęgnacja, zbiór

Ze względu na krótki okres wegetacji rzodkiewkę uprawiamy jako przedplon, jako poplon albo jako roślinę współrzędną. Wy­siewamy ją jak można najwcześniej, płytko (1—1,5 cm), gdyż za głęboko przykryta ziemią ma niekształtne zgrubienia. Sie­jemy rzodkiewkę od marca przez kwiecień i maj, a później — dopiero w sierpniu, w rzędy co 10 cm lub rzutowo. Na 1 m2 potrzeba 4—5 g nasion. Pielęgnowanie rzodkiewki polega na jej pieleniu i wzruszaniu ziemi. Na wschodzących roślinach często pojawiają się pchełki, które bardzo niszczą liście. Zwalczamy je, opryskując rośliny zimną wodą, najlepiej w słonecznych godzinach południowych. Zaraz po wzejściu należy roślinki przerwać, zostawiając odle­głość 2—3 cm. Rzodkiewka zasiana zbyt gęsto nie tworzy zgru­bień, tylko od razu wybija w pędy nasienne. Powinno się ją regularnie i umiarkowanie podlewać w czasie całego okresu wegetacji. Wyrywamy rzodkiewkę stopniowo, gdy zgrubienie ma średnicę 2 cm. Przyśpieszyć zbiory można przykrywając zasiewy folią perforowaną.

29.12.2010. 15:39