Pasternak

Częścią jadalną pasternaku są korzenie podobne do bardzo dużej pietruszki; dochodzą do 40 cm długości i 12 cm grubości. Pasternak był kiedyś warzywem bardzo popularnym w Polsce. Dopiero gdy rozpowszechniły się ziemniaki, zaniechano jego uprawy. Jest wartościowy, smaczny i daje duży plon. Z tych względów zasługuje na zainteresowanie.
Odmiany

Uprawiana u nas jest odmiana Półdługi Biały — o korzeniu długim (ok. 25 cm), stopniowo zwężającym się ku dołowi. Ma szarobiałą skórkę i biały miąższ. Jest to odmiana późna, plenna, dobrze się przechowująca.
Wymagania klimatyczne i glebowe

Pasternak jest mrozoodporny. Ma duże zapotrzebowanie na wodę. Choć udaje się na słabszych glebach niż skorzonera, lubi ziemię próchniczną i zasobną. Nie znosi świeżego wapnowania.
Uprawa i nawożenie

Siejemy pasternak w drugim lub trzecim roku po oborniku w glebę bardzo głęboko uprawioną. Nawożenie mineralne według tabeli. Dokarmiamy pasternak dwukrotnie: w lipcu i sierpniu po 1,5 dag saletry amonowej na 1 m2.
Siew, pielęgnacja, zbiór

Pasternak siejemy wczesną wiosną w rzędy co 40 cm, przezna­czając na 1 m2 0,6 g nasion. Kiełkuje ok. 3 tygodni, dlatego mieszamy z jego nasionami nasiona szybko kiełkujące i zagonek starannie pielimy. Gdy są już 4 liście, roślinki przerywamy, zostawiając odstępy 8—12 cm. Rośliny w miarę potrzeby podle­wamy. Pasternak wykopujemy jako ostatnie warzywo z działki. Mo­żemy go również zostawić pod przykryciem do zbioru w okresie zimy. W piwnicy przechowuje się bardzo dobrze. Do warzyw strączkowych należą: fasola, groch i bób. Są one bardzo cenne, ze względu na wartość odżywczą (zawierają białko, sole mineralne i witaminy z grupy B) oraz smakową. Wszystkie dobrze wykorzystują składniki pokarmowe zawarte w glebie i współżyją z bakteriami wiążącymi wolny azot z powietrza. Mają różne wymagania klimatyczne i glebowe.

29.12.2010. 15:21