Brukiew (karpiel)

Warzywo bardzo popularne w Polsce przed rozpowszechnie­niem się uprawy ziemniaków. Ma dość dużą wartość odżywczą. Uprawia się u nas odmianę Wilhelmsburską — o dużym zgru­bieniu, jasnożółtej skórce i żółtym miąższu. Jest to odmiana średniowczesna. Okres wegetacji 120—130 dni. Dobrze się prze­chowuje. Brukiew wytrzymała na niskie temperatury wymaga dość du­żej ilości wody w glebie, jest wrażliwa na suszę. Udaje się na każdej wilgotnej i zasobnej ziemi. Gleba pod brukiew powinna być głęboko uprawiona. Siejemy ją w drugim lub trzecim roku po oborniku, nawozach zielonych lub po kompoście. Nawożenie mineralne stosujemy jak u rzod­kiewki. Brukiew uprawiamy jako plon główny lub poplon. W pierw­szym przypadku siejemy nasiona wprost do gruntu w kwietniu lub na początku maja w rzędy co 40 cm. Po wzejściu przery­wamy je có 30 cm. Jako poplon uprawiamy brukiew z rozsady. Na rozsadniku wysiewamy ją w maju, a na miejsce stałe sa­dzimy do połowy lipca. Na jesieni można brukiew zbierać bardzo późno, gdyż wytrzy­muje przymrozki do —8°C. Dobrze się przechowuje.

29.12.2010. 15:42